‘De leerschool van het lijden’, de pijn van het zijn volgens Carlo Emilio Gadda

tumblr_inline_pdpugewlhn1s0xvfa_540

De ingenieur en filosoof Carlo Emilio Gadda (1893-1973) was bij het grote publiek een volslagen onbekende toen hij op zijn vijfenzestigste het 15 jaar eerder geschreven Quer pasticciaccio brutto de via Merulana (Die gore klerezooi in de Via Merulana) publiceerde. Inmiddels zijn literatuurhistorici het er roerend over eens dat Gadda’s oeuvre tot de hoogtepunten van de Italiaanse letteren van de 20ste eeuw behoort. Zijn stijl werd vaak als barok bestempeld, zij het tot ongenoegen van Gadda zelf. Hij gebruikte veel dialect, technisch vakjargon en archaïsmen naast neologismen. Hij was berucht om zijn vele uitweidingen en herhalingen, die steeds uitwaaieren in nevenschikkingen en andere breedvoerige bijzinnen. Zijn veelstemmig taalgebruik en meanderende stijl maken zijn werk niet voor iedereen toegankelijk, maar de lezer die zich daar boven weet te stellen, stapt een volstrekt uniek universum binnen, waar diepmenselijke beschouwingen, lyrische dialogen en doorvoelde satire de leeservaring naar een zelden geziene hoogte voeren. Lees verder ‘De leerschool van het lijden’, de pijn van het zijn volgens Carlo Emilio Gadda