Lang leve Jan Wolkers!

tumblr_inline_pdxcmqvWkU1s0xvfa_540

Op 19 oktober is het precies vijf jaar geleden dat Jan Wolkers, één week voor zijn tweeëntachtigste verjaardag, overleed in zijn huis op het Waddeneiland Texel. In het najaar is het dan ook al Wolkers wat de klok slaat. Zo brengt de Bezige Bij een nieuw dagboekdeel uit (‘1970’), in de Leidse Lakenhal is er een tentoonstelling van het beeldend werk en Wolkers-biograaf Onno Blom organiseert in Leiden een symposium, waar niet alleen een luxueuze jubileumeditie van Wolkers’ debuut Kort Amerikaans, vijftig jaar na de eerste editie, voorgesteld wordt, maar ook het derde en laatste deel van de door Dick Matena verstripte versie van diezelfde roman ten doop wordt gehouden. Lees verder Lang leve Jan Wolkers!

‘Grand Central Belge’: voetreis door een verdwijnend land

tumblr_inline_pdvqcfnzoX1s0xvfa_540

Er was een tijd dat ons land een industriële wereldmacht was. Een vooruitstrevend Eldorado met als motor het meest ontwikkelde spoorwegnet van Europa. Meer dan honderdvijftig jaar later, middenin de Arabische Lente en terwijl België kampt met een heuse  ‘frietrevolutie’, maakte journalist en auteur Pascal Verbeken een lange voetreis langs het vroegere traject van de Grand Central Belge, de private spoorlijn  die in de negentiende eeuw als “een Belgische ruggengraat” van Treignes, Mariembourg, Charleroi, Ottignies, Leuven en Aarschot naar Antwerpen liep. Van Wallonië tot Vlaanderen, dus. Net als in zijn vorig boek Arm Wallonië duikt Verbeken in onze vaderlandse geschiedenis en sprokkelt al wandelend een bonte verzameling verhalen over een verdwijnend België. Grand Central Belge is een beklijvend meerstemmig requiem voor een land op drift, een land dat zijn glorierijk verleden vergeten lijkt te zijn. Lees verder ‘Grand Central Belge’: voetreis door een verdwijnend land

‘Chanson’ van Bart Van Loo: een gezongen geschiedenis van Frankrijk

tumblr_inline_pdrem7nx8f1s0xvfa_540

‘Wie van Frankrijk houdt, moet Bart Van Loo lezen’ prijkt in hoofdletters op de achterflap van ‘s mans zopas in één kloeke band gebundelde Frankrijk-trilogie. Ik voeg er met plezier aan toe dat wie Bart Van Loo leest, niet anders kán dan van Frankrijk houden. De liefdevolle bevlogenheid waarmee hij ‘zijn Frankrijk’ bezingt is ongeëvenaard en volstrekt uniek in ons taalgebied. Na reizen en kijken, eten en lezen, en vrijen en dromen zet Van Loo zijn lezers nu ook aan het zingen. In zijn nieuwste boek, Chanson. Een gezongen geschiedenis van Frankrijk, wekt hij aan de hand van de bekendste Franse chansons historische gebeurtenissen en figuren tot leven.

Lees verder ‘Chanson’ van Bart Van Loo: een gezongen geschiedenis van Frankrijk

‘Eigen gebrek’ of Thomas Pynchon gaat hardboiled

tumblr_inline_pdph1n9j4x1s0xvfa_540

Wie had ooit kunnen vermoeden dat Thomas Pynchon — voor velen de grootste nog levende Amerikaanse schrijver — op 72-jarige leeftijd nog een detective roman zou schrijven? En wat voor één: het boek leest makkelijk weg, bulkt van de spitsvondigheden en bij momenten moet je het even opzij leggen om ongestoord te kunnen schuddebuiken van het lachen. Door postmodernistische, encyclopedische kleppers als Gravity’s rainbow (1973) en Against the day (2006) — twee razende maalstromen die met hun duizelingwekkende mix van popcultuur en geschiedenis menig lezer én onderzoeker met de handen in het haar lieten zitten — kreeg Pynchon het stempel ‘onleesbaar’. Amper 3 jaar na Against the day doorprikt Pynchon nu zijn eigen mythe en verrast vriend en vijand met Eigen gebrek, een verbluffende pastiche op de hardboiled detective. Zijn achtste roman verscheen eind vorig jaar in originele Engelse versie onder de titel Inherent vice en is sinds juni als Eigen gebrek verkrijgbaar in Nederlandse vertaling bij De Bezige Bij. Dat dit een belangrijke literaire gebeurtenis is, mag blijken uit wat volgt. Lees verder ‘Eigen gebrek’ of Thomas Pynchon gaat hardboiled