‘Kinderscènes’ van Valery Larbaud: de duistere zijdes van de kindertijd

Voor het eerst zijn de Enfantines (1918) van Valery Larbaud (1881-1957) integraal naar het Nederlands vertaald. André Gide roemde de ‘pure tover’ van deze nostalgische jeugdherinneringen uit de belle époque en ook Marcel Proust was een hevig bewonderaar. Kinderscènes bundelt negen messcherpe vertellingen, die de lezer meevoert naar gene zijde van een ogenschijnlijk onschuldige kindertijd.

Lees verder “‘Kinderscènes’ van Valery Larbaud: de duistere zijdes van de kindertijd”

‘Mijn grote appartement’ van Christian Oster: een perfect geslaagde mislukking

tumblr_inline_pexx6synnk1s0xvfa_540

Het is eerder zeldzaam dat de wervende zinnen op de achterflap – bedoeld om de potentiële lezer tot aankoop te verleiden – effectief ook de waarheid vertellen. Soms koop je dan een kat in een zak. Dat is anders bij Mijn grote appartement van Christian Oster (1949). Want daar staat achterop te lezen: ‘Al in de openingszinnen van het boek is fijntjes duidelijk dat dit geen gewone roman is.’ Lees verder “‘Mijn grote appartement’ van Christian Oster: een perfect geslaagde mislukking”